Orain düala 50 urte bazen Santa Grazian gizon bat Don Juan deitzen. Bazen püntü haietan etxeko jaun handiagorik, bena bai ttipiagorik ere.
Kartieleko gizonik azkarrena zen, eta süiaren buhatzen hasten zenean bützaz inkatzak eta ilintiak tximiniari gora igortzen zütüan, bestalde aho beroxka, eta ardüra espantu zerbait kontatzeko. Kabaletan bazüan sineste eta hanitx hazle hona ere. (5. lerroa)
Urteberri ondoan, igorri zütüan bere ardiak eradatera, Topeten altea gainti, Zürübü handiala. Oren erdi baten bürüko ützüli zeitzon oro, salbü ardi gris paleta, maxela xuri eta mütür ñabarra. Badoa haren arrenküran eta hurreala heltzearekin, ikusten dü bere ardia axuria sortürik. Biltzera iseiatzen da, bena axuria lotsatürik, abiatzen da Abitolarat bürüz, orkatz bat bezala jauziz, bere ama ondotik marrakaz. (10. lerroa)
Testua euskara batuaz:
Orain dela 50 urte bazen Santa Grazian gizon bat
Don Juan deitzen zena. Bazen puntu haietan etxeko jaun handiagorik,
baina baita txikiagorik ere.
Kartieleko gizonik azkarrena zen, eta suari putz egiten hasten zenean
Butzaz ikatza eta ilintiak tximiniaren gora bidaltzen zituen,bestalde aho beroxka, eta ardura espantu zerbait kontatzeko asmoz.
Artaldean bazuen sineskerarik eta anitz hazle on ere.
Urteberria ondoan, bere ardiak ura edatera bidali zituen,Topeten herrixka gainetik,Zübürü handiala. Ordu erdi baten bueltan itzuli zintezen oro,salbu ardi gris paleta, mendi hegal txuri mutur ñabarra. Bazijoan haren arranguran eta horrela bere etorrerarekin ikusten du bere ardia axuri,arkumea sortu zuelarik. Hartzera hurbiltzen da,baina arkumea lotsaturik,abiatzen da Abitolarantz, orkatz baten antzera saltoka,bere ama ondoan marruaz.
SOHÜTA (bigarren testua)
Testua Zubereraz:
Eta Kadet jun züzün Katalinagana eta Mañañaen senharrarekin
untsa züzün eta Kadetek aithortzen diozü: oh bena eztakiñat
Testua zubereraz:
Orain düala 50 urte bazen Santa Grazian gizon bat Don Juan deitzen. Bazen püntü haietan etxeko jaun handiagorik, bena bai ttipiagorik ere.
Kartieleko gizonik azkarrena zen, eta süiaren buhatzen hasten zenean bützaz inkatzak eta ilintiak tximiniari gora igortzen zütüan, bestalde aho beroxka, eta ardüra espantu zerbait kontatzeko. Kabaletan bazüan sineste eta hanitx hazle hona ere. (5. lerroa)
Urteberri ondoan, igorri zütüan bere ardiak eradatera, Topeten altea gainti, Zürübü handiala. Oren erdi baten bürüko ützüli zeitzon oro, salbü ardi gris paleta, maxela xuri eta mütür ñabarra. Badoa haren arrenküran eta hurreala heltzearekin, ikusten dü bere ardia axuria sortürik. Biltzera iseiatzen da, bena axuria lotsatürik, abiatzen da Abitolarat bürüz, orkatz bat bezala jauziz, bere ama ondotik marrakaz. (10. lerroa)
Testua euskara batuaz:
Orain dela 50 urte bazen Santa Grazian gizon bat
Don Juan deitzen zena. Bazen puntu haietan etxeko jaun handiagorik,
baina baita txikiagorik ere.
Kartieleko gizonik azkarrena zen, eta suari putz egiten hasten zenean
Butzaz ikatza eta ilintiak tximiniaren gora bidaltzen zituen,bestalde aho beroxka, eta ardura espantu zerbait kontatzeko asmoz.
Artaldean bazuen sineskerarik eta anitz hazle on ere.
Urteberria ondoan, bere ardiak ura edatera bidali zituen,Topeten herrixka gainetik,Zübürü handiala. Ordu erdi baten bueltan itzuli zintezen oro,salbu ardi gris paleta, mendi hegal txuri mutur ñabarra. Bazijoan haren arranguran eta horrela bere etorrerarekin ikusten du bere ardia axuri,arkumea sortu zuelarik. Hartzera hurbiltzen da,baina arkumea lotsaturik,abiatzen da Abitolarantz, orkatz baten antzera saltoka,bere ama ondoan marruaz.
SOHÜTA (bigarren testua)
Testua Zubereraz:
Eta Kadet jun züzün Katalinagana eta Mañañaen senharrarekin
untsa züzün eta Kadetek aithortzen diozü: oh bena eztakiñat
ez, zea, Johañe ibilten dün Mañañaen ikhusten üsü üsian, nik
eztakiñat ezten... eztenetz zerbait igaiten hor; eta deskübritü
zizün zerbait, eta gio jüjilat jun zütützün eta zertü, jüjik gio sosa (5. lerroa)
elkhi zitzietzün eta biak oro akort ezai prefosta, eta gio
tzintzarrotsak egin beitzeitzen, geo ordin, zea, jandarmak jin
zitzün, tristant bat atzaman zizien, hua beita aisenik
atzamaiten, eta nur zütin lagünak eta haek erraiten diezü, zea,
tarrapata nur ziren lagünak. (10.lerroa)
Hiztegia;
untsa: ongi
diozü: dio + zuka
üsü: maiz, sarri
jüjilat: epailearengana
jun: joan
zutützün: ziren + zuka
elkhi: kendu
zitziezün: zizkien + zuka
ezai: ezarri
prefosta: bistan da
tzintzarrotsak: galarrotsak
beitzeitzen: beitzitzaizkien
tristan: gizagaizo
atzaman: hatzeman
nur: nor
zütin: zituen
diezü: die + zuka
Testua euskara batuaz:
Eta Kadet joan zaizu Katalinarengana eta Mañañaren senarrarekin
ongi zaizu eta Kadetek aitortzen dio: oh baina ez dakit,
ez, zera, Joane ibiltzen da Mañaña ikusten sarritan, nik
ez dakit ezer... ez zenez zerbait egiten hor; eta aurkitu
zizun zerbait, eta gero epailearengana joan zinen eta horrela epaileak gero diruak
kendi zizkien eta biak oro akort ezarrita bistan da, eta gero
galarrosak egin beitzitzaizkien, gero ordea, zera
polizia joan zitzaizun gizagaizoa bat harrapatu zuten, hura
atzemandankoan, eta non zituen lagunak eta berak esan die, zera,
non dauden lagunak.