Zuberoan ospatzen den herri-antzerkia da. Antzezpena, hasieratik amaierara arte bertsoz kantatzen da. Erdi Aroko antzerkian du jatorria eta hau ahozko literaturan garrantzi handiko adierazpidea zela baieztatzen du. Lehenengo pastoralak XVII. mendekoak dira.
Antzinan elizetan egin ohi ziren baina aspalditik herriko plazetan, fortoietan e.a egin izan ohi dira. Lehendabiziko pastoral erregistartua, lehen esan dugun bezalexe XVII. mendean argitaratu zen, han zuzen ere, 1634. urtean Atharrtatzen, Saint Jacque zuen izenburu.
Urtero maskaraden antzera herri bati egokitzen zaio pastorala antolatzea baina 4 hilabetetan egiten egon beharrean, pastoralak urtean bitan besterik ez dira egiten. 1950 urtetik aurrera pastoralak berrituak izan ziren Etxahun-Iturriren lanaren eraginez. Ordutik aurrera lanak mundu osoko gertaera historikoetan oinarritu beharrean Euskal Herriko historian zentratzen dira gehien bat.
Ezaugarriak
- Dualismoa
Mundu dualista bat irudikatzen dute. Pertsonaia onak eta gaiztoak bereizten dituzte.
Onak: aingeruak, apaizak eta Jainko, nahiz eta, hau ez den inoiz agertzen pertsona barten izena besteik ez da entzuten.
Gaiztoak: turkoak, frantsesak edo ingelesak izan zitekeen.
- Antzezlanaren egitura
3 zati desberdinetan banatzen da:
Lehen pheredika: Hitzaurre bat ematen da, aurkeztutako lanaran mezua aurreratuz eta azalduz.
Korapiloa: Pastorala, berez, hemen hasten da. Eszena zenbatuak agertzen dira ikusleak historioaren aira galdu ez dezan.
Azken pheridika: Pastorala amaitzeko eskerrak ematen zaizkie ikusleei eta, pastoralaren mezua laburbildu egiten da, azkenik, azken agurra ematen da.
Zuberoan ospatzen den herri-antzerkia da. Antzezpena, hasieratik amaierara arte bertsoz kantatzen da. Erdi Aroko antzerkian du jatorria eta hau ahozko literaturan garrantzi handiko adierazpidea zela baieztatzen du. Lehenengo pastoralak XVII. mendekoak dira.
Antzinan elizetan egin ohi ziren baina aspalditik herriko plazetan, fortoietan e.a egin izan ohi dira. Lehendabiziko pastoral erregistartua, lehen esan dugun bezalexe XVII. mendean argitaratu zen, han zuzen ere, 1634. urtean Atharrtatzen, Saint Jacque zuen izenburu.
Urtero maskaraden antzera herri bati egokitzen zaio pastorala antolatzea baina 4 hilabetetan egiten egon beharrean, pastoralak urtean bitan besterik ez dira egiten. 1950 urtetik aurrera pastoralak berrituak izan ziren Etxahun-Iturriren lanaren eraginez. Ordutik aurrera lanak mundu osoko gertaera historikoetan oinarritu beharrean Euskal Herriko historian zentratzen dira gehien bat.
Ezaugarriak
- Dualismoa
Mundu dualista bat irudikatzen dute. Pertsonaia onak eta gaiztoak bereizten dituzte.
Onak: aingeruak, apaizak eta Jainko, nahiz eta, hau ez den inoiz agertzen pertsona barten izena besteik ez da entzuten.
Gaiztoak: turkoak, frantsesak edo ingelesak izan zitekeen.
- Antzezlanaren egitura
3 zati desberdinetan banatzen da:
==Lehen pheredika: Hitzaurre bat ematen da, aurkeztutako lanaran mezua aurreratuz eta azalduz.
Korapiloa: Pastorala, berez, hemen hasten da. Eszena zenbatuak agertzen dira ikusleak historioaren aira galdu ez dezan.
Azken pheridika: Pastorala amaitzeko eskerrak ematen zaizkie ikusleei eta, pastoralaren mezua laburbildu egiten da, azkenik, azken agurra ematen da.